Physics problems for exams at Greek universities

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ   Β. Νερό; Ποιο νερό; Δύο νεαρά ψάρια εκεί που κολυμπούσαν συνάντησαν ένα γέρικο ψάρι που κολυμπούσε προς το μέρος τους. Τα χαιρέτισε λέγοντας: "Καλημέρα νεαροί μου! Πως είναι το νερό σήμερα;" Τα δυο ψάρια δεν απάντησαν και συνέχισαν να κολυμπούν. Σε μια στιγμή σταματά το ένα, κοιτάζει απορημένα το άλλο και το ρωτά: "Τι είναι το νερό, ρε συ;" Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Τα ψάρια είναι τα τελευταία που θα αναγνωρίσουν το νερό. Με άλλα λόγια, η πιο φανερή, η πιο σημαντική πραγματικότητα στη ζωή μας είναι εκείνη που δύσκολα θα τη δούμε και θα μιλήσουμε γι αυτή. Η γνώση δεν μετρά. Το σημαντικό είναι η επίγνωση. Να έχεις επίγνωση του τι είναι πραγματικά σημαντικό, που όμως είναι κρυμμένο από την επιφανειακή ματιά. Βρίσκεται όμως γύρω μας και θα πρέπει να θυμίζουμε στον εαυτό μας κάθε φορά ότι είναι εκεί. ΤΟΥ ΑΛΚΗ   Το Δέντρο Είχε το Δέντρο δυο κλώνους. Και κάθε κλώνος ήταν βαρυφορτωμένος με φρούτα. Φρούτα όμορφα, γυαλιστερά σαν πετράδια, ζουμερά και ολόγ...

Του Ιωάννη που του αρέσει η Φυσική Γενικής Παιδείας Το παρακάτω κείμενο αφορά μια ερώτηση που τέθηκε σε μια εξέταση Φυσικής στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης: Περιγράψτε πως μπορούμε να μετρήσουμε το ύψος ενός ουρανοξύστη χρησιμοποιώντας ένα βαρόμετρο" Ένας φοιτητής απάντησε : "Δένετε ένα μακρύ σπάγκο στο λαιμό του βαρόμετρου, τότε κατεβάζετε το βαρόμετρο από την ταράτσα στο έδαφος. Το μήκος του νήματος συν το μήκος του βαρομέτρου θα είναι ίσο με το ύψος του κτιρίου." Αυτή η πρωτότυπη απάντηση, έκανε έξω φρενών τον εξεταστή έτσι ώστε ο φοιτητής κόπηκε αμέσως. Ο φοιτητής προσέφυγε στις αρχές του πανεπιστημίου διαμαρτυρόμενος ότι η απάντησή του ήταν αναμφίβολα σωστή, και το πανεπιστήμιο όρισε έναν ανεξάρτητο εξεταστή να διερευνήσει την υπόθεση. Ο διαιτητής αυτός έκρινε ότι η απάντηση ήταν πράγματι σωστή, αλλά δεν έδειχνε καμιά αξιοσημείωτη γνώση της φυσικής. Για να διαλευκανθεί τελείως το θέμα αποφασίστηκε να καλέσουν το σπουδαστή και να του αφήσουν έξι λεπτά μέσα στα οποία ...

Της Νάσιας! Ένας πλούσιος πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να δείξει στο γιο του πώς είναι η αθλιότητα της φτώχειας, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. «Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: «Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις. Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές... Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι... Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα... Εμείς αγοράζουμε τα νεκρά φαγητά μας, αυτοί πάλι τρώνε ακόμη ζωντανά φρούτα και λαχ...

Της Δέσποινας! Μια ομάδα απόφοιτων ενός γνωστού πανεπιστημίου μετά από πολύ καλή επαγγελματική σταδιοδρομία ήρθαν ως επισκέπτες στον αγαπημένο καθηγητή τους. Φυσικά μέσα στη συζήτηση οι πρώην φοιτητές παραπονέθηκαν για τις πολλές δυσκολίες και για τα ατέλειωτα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Ο καθηγητής πρότεινε στους επισκέπτες του καφέ, πήγε στην κουζίνα και σε λίγο επέστρεψε με δίσκο με καφετιέρα και πολλά διάφορα φλιτζάνια: πορσελάνινα, γυάλινα, πλαστικά, κρυστάλλινα… Όταν οι επισκέπτες πήρανε ο καθένας το φλιτζανάκι του ο καθηγητής είπε: – Προσέξτε, πήρατε τα πιο όμορφα και ακριβά φλιτζανάκια και πάνω στον δίσκο έμειναν μόνο τα απλά και φτηνά. Βεβαίως, είναι φυσικό να θέλετε το καλύτερο για τον εαυτό σας, αλλά δυστυχώς αυτό είναι η πηγή των προβλημάτων και του άγχους σας. Πρέπει να κατανοήσετε πως το φλιτζανάκι δεν κάνει τον καφέ καλύτερο. Στην ουσία αυτό που θέλατε είναι ο καφές και όχι το φλιτζανάκι, αλλά εσείς διαλέξατε το καλύτερο και μετά εξετάζατε προσεκτικά τι φλιτζάνι πήρε ...

Του 3ου Γιώργου (Στη Φωτό...) Κάποτε ένας βασιλιάς κατακτητής νίκησε τον αντίπαλο στρατό και ιππεύοντας μπήκε στην πόλη. Το χάος και ο πανικός στους δρόμους της πόλης ήταν έκδηλοι. Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν απ' το σκληρό εχθρό. Ξαφνικά ο βασιλιάς είδε έναν γέρο που συγκεντρωμένος προσευχόταν. Η ηρεμία και η αφοσίωση ήταν ζωγραφισμένα στο πρόσωπο του γέροντα και προξένησαν έκπληξη στον βασιλιά. Περικυκλωμένος από τους καβαλάρηδες-συνοδούς ο βασιλιάς πλησίασε τον γέροντα ο οποίος συνέχιζε την προσευχή του. Ο βασιλιάς φώναξε: - Ανόητε! η βλακεία σου σου στέρησε και το φόβο. Μήπως νομίζεις πως οι ανόητες προσευχές σου θα σε προστατέψουν απ' το ανελέητο σπαθί; Ο ατάραχος γέροντας απάντησε: - Όλα είναι υπό τη θέληση του Θεού. Ο βασιλιά γέλασε φωναχτά. Η συνοδεία του άρχισε να κοροϊδεύει τον ανυπεράσπιστο γέρο. Όταν ο βασιλιάς ηρέμησε, είπε: - Με αναγκάζεις να σου δώσω ένα σκληρό μάθημα που θα σε συνετίσει. Εάν τώρα, αμέσως δε μου δείξεις τον Θεό σου, στον οποίον στηρίζεσαι, θα σε κ...

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ! Μια φορά ο Σωκράτης συνάντησε στο δρόμο έναν γνωστό του που του είπε: - Σωκράτη, ξέρεις τι άκουσα για έναν από τους μαθητές σου; - Περίμενε, πριν το πεις, θέλω να σκεφτείς και να κατανοήσεις κάτι. Είσαι σίγουρος ότι αυτό που θέλεις να πεις είναι αλήθεια; - Όχι, το άκουσα από τον γείτονά μου και νόμιζα πως… - Λοιπόν, είπε ο Σωκράτης, δεν είσαι σίγουρος αν είναι αλήθεια ή όχι. Τότε πες μου, αυτό που ήθελες να πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό; - Όχι, αντίθετα… - Δηλαδή, θέλεις να πεις κάτι κακό, όμως δεν ξέρεις με σιγουριά αν είναι αλήθεια ή όχι. Τότε σκέψου και πες μου ειλικρινά, αυτό που θέλεις να πεις θα μου φέρει κάποιο όφελος; - Ίσως, όχι… - Λοιπόν, εάν θέλεις να μου πεις κάτι που είναι κακό, αναληθές και ανώφελο, τότε γιατί να το ακούσω; - Ναι, Σωκράτη, νομίζω ότι έχεις δίκιο.

Της Ευαγγελίας! Ένα παιδί ρώτησε τον πατέρα του: –Τι είναι το ασήμι; –Θα σου δείξω, του είπε ο πατέρας του. Πήρε ένα κομμάτι συνηθισμένο γυαλί και το έβαλε μπροστά του. Το παιδί μπορούσε να δει μέσα απ’ το γυαλί το δρόμο, τους ανθρώπους, τα δέντρα, τον ουρανό… Μετά ο πατέρας είπε: –Κοίτα καλά: περνώ από πίσω με ασήμι την επιφάνεια του γυαλιού και τώρα δεν μπορείς να δεις τίποτα. Το μόνο που βλέπεις είναι ο εαυτός σου !

Της Βασιλικής! Ένας σοφός γέρος περπατούσε πάνω σ’ ένα χιονισμένο αγρό, όταν είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα που έκλαιγε: – Γιατί κλαίτε; ρώτησε εκείνος. – Γιατί θυμήθηκα τη ζωή μου, τα νιάτα μου, την ομορφιά μου, τον άνδρα που αγαπούσα. Ο Θεός είναι σκληρός που μου έδωσε την ικανότητα να θυμάμαι. Ήξερε πως θα τα θυμηθώ και θα κλάψω. Ο γέρος κοιτούσε κάπου μακριά και χαμογελούσε. Η γυναίκα με απορία ρώτησε: – Τι βλέπετε εκεί; – Λιβάδι τριαντάφυλλων, είπε ο σοφός, ο Θεός ήταν γενναιόδωρος όταν μου έδωσε την ικανότητα να θυμάμαι. Εκείνος ήξερε πως το χειμώνα θα μπορέσω να θυμηθώ την άνοιξη και να χαμογελάσω. Π. Κοέλιο

Του Παύλου! Αν μπορείς στην πλάση ετούτη να περιφρονείς τα πλούτη κι΄ αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό, αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία κι΄ αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίζεις το καλό. Αν μπορείς μεμιάς να παίξεις κάθε τι πού 'χεις κερδίσει στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δόσεις κάποια λύση… Αν μπορείς να υποτάξεις σώμα πνεύμα και καρδιά, αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μη βγάζεις τσιμουδιά... Αν μπορείς στην καταιγίδα να μην χάνεις την ελπίδα κι αν μπορείς να συγχωρέσεις όταν σ' έχουν αδικήσει… Αν μπορέσεις τ΄ όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου κι αν μπορέσεις ν΄ αγαπήσεις όσους σ΄ έχουνε μισήσει… Αν μπορέσεις να είσαι ο ίδιος στη χαρά και στην οδύνη αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτε δεν σβήνει… Αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις. Αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις… Αν ποτέ δεν σου μεθύσει του θριάμβου το κρασί, αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ, αν μπορείς σε ηρεμία δίχως νε...

Της Κατερίνας!                                                                               Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της και πως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη. Δεν ήξερε πώς να φτιάξει τα πράγματα και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει. Είχε κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο νέο προέκυπτε. Η μητέρα της την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το καθένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει. Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο αυγά, και στο τελευταίο κόκκους καφέ…. Τα άφησε λίγο να βράσουν, χωρίς να πει ούτε μια λέξη. Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα μάτια της κουζίνας. Έβγαλε τα καρότα έξω απ/το νερό και τα έβαλε σ’έ...

Της Αργυρώς                                                                                Σ' ένα μέρος, όπου το νερό σπανίζει, μια κυρία έφερνε καθημερινά νερό απ' την πηγή στο σπίτι της με δύο στάμνες, κρεμασμένες από ένα μακρύ κονταρόξυλο στηριγμένο στους ώμους της. Η μία στάμνα είχε ρωγμή, ενώ η άλλη ήταν εντάξει και πάντα έφερνε όλο το νερό στο σπίτι. Η στάμνα με τη ρωγμή έφερνε μόνο το μισό νερό. Δυο χρόνια, καθημερινά η κυρία έφερνε στο σπίτι της μόνο μιάμιση στάμνα νερό. Βεβαίως η γερή στάμνα περηφανευόταν για το κατόρθωμά της, αλλά η ελαττωματική στάμνα ένιωθε ντροπή και ήταν πολύ δυστυχισμένη γιατί δεν έκανε τη δουλειά της όπως θα έπρεπε. Μια μέρα, δίπλα στην πηγή η στάμνα με το κουσούρι, μίλησε στην κυρία και είπε: - Σου ζητώ συγνώμη, νιώθω τύψεις απέναντί σου. - Γιατί; Τι έγινε;...

Το χρήμα πρέπει να κινείται! Σε μια μικρή πόλη έφτασε ένας πλούσιος ταξιδιώτης. Στο ξενοδοχείο άφησε στον ιδιοκτήτη 100 δολάρια και ανέβηκε να δει τα δωμάτια. Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει στον χασάπη για να του δώσει το χρέος. Ο χασάπης αμέσως τρέχει στον κτηνοτρόφο και του δίνει το χαρτονόμισμα για το κρέας που πήρε πριν. Ο κτηνοτρόφος πάει στο κατάστημα και πληρώνει το χρέος του για τις τροφές των ζώων. Ο μαγαζάτορας τρέχει στην φαρμακοποιό και της δίνει το χρέος του, γιατί του έδωσε φάρμακα για το παιδί του όταν δεν είχε λεφτά. Η φαρμακοποιός τρέχει στον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου και του δίνει το χρέος της για τα δωμάτια που νοίκιασε την προηγούμενη εβδομάδα για τους συγγενείς της. Αυτή τη στιγμή από τις σκάλες του ξενοδοχείου κατεβαίνει ο πλούσιος ταξιδιώτης που δε βρήκε δωμάτιο της αρεσκείας του παίρνει πίσω την προκαταβολή του και φεύγει. Κανένας δεν πήρε τίποτα, αλλά κανένας δε χρωστάει πλέον!

Το λιοντάρι, το σκοινί και το κερί   Είσαι στην Αφρική. Είσαι δεμένος από ένα σκοινί και κρεμασμένος από ένα δέντρο. Το σκοινί είναι στερεωμένο στο έδαφος, ένα κερί καίει αργά-αργά το σκοινί κι ένα λιοντάρι περιμένει να γίνετε το γεύμα του. Μπορείς να βρείς έναν τρόπο να μείνει άθικτο το σκοινί και... το λιοντάρι νηστικό;