Physics problems for exams at Greek universities

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Δ' ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΦΥΣΙΚΗ ΘΕΜΑ Α Για τις ημιτελείς προτάσεις Α1 έως Α4 να γράψετε στο τετράδιο σας τον αριθμό της πρότασης και δίπλα σε κάθε αριθμό το γράμμα που αντιστοιχεί στο σωστό συμπλήρωμά της. Α.1. Μονοχρωματική δέσμη φωτός εισέρχεται (από το κενό) σε γυάλινη πλάκα με δείκτη διάθλασης 1,5. Της δέσμης αυτής μέσα στο γυαλί: α. το μήκος κύματος θα αυξηθεί. β. η συχνότητα θα αυξηθεί. γ. η συχνότητα θα μειωθεί. δ. το μήκος κύματος θα μειωθεί. Δείτε  εδώ   τα θέματα των επαναληπτικών πανελλαδικών εξετάσεων στη Φυσική (εσπερινά λύκεια) σε έκδοση Word και  εδώ  σε Pdf.

Του Ιωάννη που του αρέσει η Φυσική Γενικής Παιδείας Το παρακάτω κείμενο αφορά μια ερώτηση που τέθηκε σε μια εξέταση Φυσικής στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης: Περιγράψτε πως μπορούμε να μετρήσουμε το ύψος ενός ουρανοξύστη χρησιμοποιώντας ένα βαρόμετρο" Ένας φοιτητής απάντησε : "Δένετε ένα μακρύ σπάγκο στο λαιμό του βαρόμετρου, τότε κατεβάζετε το βαρόμετρο από την ταράτσα στο έδαφος. Το μήκος του νήματος συν το μήκος του βαρομέτρου θα είναι ίσο με το ύψος του κτιρίου." Αυτή η πρωτότυπη απάντηση, έκανε έξω φρενών τον εξεταστή έτσι ώστε ο φοιτητής κόπηκε αμέσως. Ο φοιτητής προσέφυγε στις αρχές του πανεπιστημίου διαμαρτυρόμενος ότι η απάντησή του ήταν αναμφίβολα σωστή, και το πανεπιστήμιο όρισε έναν ανεξάρτητο εξεταστή να διερευνήσει την υπόθεση. Ο διαιτητής αυτός έκρινε ότι η απάντηση ήταν πράγματι σωστή, αλλά δεν έδειχνε καμιά αξιοσημείωτη γνώση της φυσικής. Για να διαλευκανθεί τελείως το θέμα αποφασίστηκε να καλέσουν το σπουδαστή και να του αφήσουν έξι λεπτά μέσα στα οποία ...

Της Νάσιας! Ένας πλούσιος πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να δείξει στο γιο του πώς είναι η αθλιότητα της φτώχειας, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. «Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: «Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις. Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές... Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι... Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα... Εμείς αγοράζουμε τα νεκρά φαγητά μας, αυτοί πάλι τρώνε ακόμη ζωντανά φρούτα και λαχ...

Της Δέσποινας! Μια ομάδα απόφοιτων ενός γνωστού πανεπιστημίου μετά από πολύ καλή επαγγελματική σταδιοδρομία ήρθαν ως επισκέπτες στον αγαπημένο καθηγητή τους. Φυσικά μέσα στη συζήτηση οι πρώην φοιτητές παραπονέθηκαν για τις πολλές δυσκολίες και για τα ατέλειωτα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Ο καθηγητής πρότεινε στους επισκέπτες του καφέ, πήγε στην κουζίνα και σε λίγο επέστρεψε με δίσκο με καφετιέρα και πολλά διάφορα φλιτζάνια: πορσελάνινα, γυάλινα, πλαστικά, κρυστάλλινα… Όταν οι επισκέπτες πήρανε ο καθένας το φλιτζανάκι του ο καθηγητής είπε: – Προσέξτε, πήρατε τα πιο όμορφα και ακριβά φλιτζανάκια και πάνω στον δίσκο έμειναν μόνο τα απλά και φτηνά. Βεβαίως, είναι φυσικό να θέλετε το καλύτερο για τον εαυτό σας, αλλά δυστυχώς αυτό είναι η πηγή των προβλημάτων και του άγχους σας. Πρέπει να κατανοήσετε πως το φλιτζανάκι δεν κάνει τον καφέ καλύτερο. Στην ουσία αυτό που θέλατε είναι ο καφές και όχι το φλιτζανάκι, αλλά εσείς διαλέξατε το καλύτερο και μετά εξετάζατε προσεκτικά τι φλιτζάνι πήρε ...

Του 3ου Γιώργου (Στη Φωτό...) Κάποτε ένας βασιλιάς κατακτητής νίκησε τον αντίπαλο στρατό και ιππεύοντας μπήκε στην πόλη. Το χάος και ο πανικός στους δρόμους της πόλης ήταν έκδηλοι. Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν απ' το σκληρό εχθρό. Ξαφνικά ο βασιλιάς είδε έναν γέρο που συγκεντρωμένος προσευχόταν. Η ηρεμία και η αφοσίωση ήταν ζωγραφισμένα στο πρόσωπο του γέροντα και προξένησαν έκπληξη στον βασιλιά. Περικυκλωμένος από τους καβαλάρηδες-συνοδούς ο βασιλιάς πλησίασε τον γέροντα ο οποίος συνέχιζε την προσευχή του. Ο βασιλιάς φώναξε: - Ανόητε! η βλακεία σου σου στέρησε και το φόβο. Μήπως νομίζεις πως οι ανόητες προσευχές σου θα σε προστατέψουν απ' το ανελέητο σπαθί; Ο ατάραχος γέροντας απάντησε: - Όλα είναι υπό τη θέληση του Θεού. Ο βασιλιά γέλασε φωναχτά. Η συνοδεία του άρχισε να κοροϊδεύει τον ανυπεράσπιστο γέρο. Όταν ο βασιλιάς ηρέμησε, είπε: - Με αναγκάζεις να σου δώσω ένα σκληρό μάθημα που θα σε συνετίσει. Εάν τώρα, αμέσως δε μου δείξεις τον Θεό σου, στον οποίον στηρίζεσαι, θα σε κ...

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ! Μια φορά ο Σωκράτης συνάντησε στο δρόμο έναν γνωστό του που του είπε: - Σωκράτη, ξέρεις τι άκουσα για έναν από τους μαθητές σου; - Περίμενε, πριν το πεις, θέλω να σκεφτείς και να κατανοήσεις κάτι. Είσαι σίγουρος ότι αυτό που θέλεις να πεις είναι αλήθεια; - Όχι, το άκουσα από τον γείτονά μου και νόμιζα πως… - Λοιπόν, είπε ο Σωκράτης, δεν είσαι σίγουρος αν είναι αλήθεια ή όχι. Τότε πες μου, αυτό που ήθελες να πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό; - Όχι, αντίθετα… - Δηλαδή, θέλεις να πεις κάτι κακό, όμως δεν ξέρεις με σιγουριά αν είναι αλήθεια ή όχι. Τότε σκέψου και πες μου ειλικρινά, αυτό που θέλεις να πεις θα μου φέρει κάποιο όφελος; - Ίσως, όχι… - Λοιπόν, εάν θέλεις να μου πεις κάτι που είναι κακό, αναληθές και ανώφελο, τότε γιατί να το ακούσω; - Ναι, Σωκράτη, νομίζω ότι έχεις δίκιο.

Της Ευαγγελίας! Ένα παιδί ρώτησε τον πατέρα του: –Τι είναι το ασήμι; –Θα σου δείξω, του είπε ο πατέρας του. Πήρε ένα κομμάτι συνηθισμένο γυαλί και το έβαλε μπροστά του. Το παιδί μπορούσε να δει μέσα απ’ το γυαλί το δρόμο, τους ανθρώπους, τα δέντρα, τον ουρανό… Μετά ο πατέρας είπε: –Κοίτα καλά: περνώ από πίσω με ασήμι την επιφάνεια του γυαλιού και τώρα δεν μπορείς να δεις τίποτα. Το μόνο που βλέπεις είναι ο εαυτός σου !

Της Βασιλικής! Ένας σοφός γέρος περπατούσε πάνω σ’ ένα χιονισμένο αγρό, όταν είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα που έκλαιγε: – Γιατί κλαίτε; ρώτησε εκείνος. – Γιατί θυμήθηκα τη ζωή μου, τα νιάτα μου, την ομορφιά μου, τον άνδρα που αγαπούσα. Ο Θεός είναι σκληρός που μου έδωσε την ικανότητα να θυμάμαι. Ήξερε πως θα τα θυμηθώ και θα κλάψω. Ο γέρος κοιτούσε κάπου μακριά και χαμογελούσε. Η γυναίκα με απορία ρώτησε: – Τι βλέπετε εκεί; – Λιβάδι τριαντάφυλλων, είπε ο σοφός, ο Θεός ήταν γενναιόδωρος όταν μου έδωσε την ικανότητα να θυμάμαι. Εκείνος ήξερε πως το χειμώνα θα μπορέσω να θυμηθώ την άνοιξη και να χαμογελάσω. Π. Κοέλιο

Του Παύλου! Αν μπορείς στην πλάση ετούτη να περιφρονείς τα πλούτη κι΄ αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό, αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία κι΄ αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίζεις το καλό. Αν μπορείς μεμιάς να παίξεις κάθε τι πού 'χεις κερδίσει στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δόσεις κάποια λύση… Αν μπορείς να υποτάξεις σώμα πνεύμα και καρδιά, αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μη βγάζεις τσιμουδιά... Αν μπορείς στην καταιγίδα να μην χάνεις την ελπίδα κι αν μπορείς να συγχωρέσεις όταν σ' έχουν αδικήσει… Αν μπορέσεις τ΄ όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου κι αν μπορέσεις ν΄ αγαπήσεις όσους σ΄ έχουνε μισήσει… Αν μπορέσεις να είσαι ο ίδιος στη χαρά και στην οδύνη αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτε δεν σβήνει… Αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις. Αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις… Αν ποτέ δεν σου μεθύσει του θριάμβου το κρασί, αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ, αν μπορείς σε ηρεμία δίχως νε...

Της Κατερίνας!                                                                               Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της και πως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη. Δεν ήξερε πώς να φτιάξει τα πράγματα και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει. Είχε κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο νέο προέκυπτε. Η μητέρα της την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το καθένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει. Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο αυγά, και στο τελευταίο κόκκους καφέ…. Τα άφησε λίγο να βράσουν, χωρίς να πει ούτε μια λέξη. Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα μάτια της κουζίνας. Έβγαλε τα καρότα έξω απ/το νερό και τα έβαλε σ’έ...

Της Αργυρώς                                                                                Σ' ένα μέρος, όπου το νερό σπανίζει, μια κυρία έφερνε καθημερινά νερό απ' την πηγή στο σπίτι της με δύο στάμνες, κρεμασμένες από ένα μακρύ κονταρόξυλο στηριγμένο στους ώμους της. Η μία στάμνα είχε ρωγμή, ενώ η άλλη ήταν εντάξει και πάντα έφερνε όλο το νερό στο σπίτι. Η στάμνα με τη ρωγμή έφερνε μόνο το μισό νερό. Δυο χρόνια, καθημερινά η κυρία έφερνε στο σπίτι της μόνο μιάμιση στάμνα νερό. Βεβαίως η γερή στάμνα περηφανευόταν για το κατόρθωμά της, αλλά η ελαττωματική στάμνα ένιωθε ντροπή και ήταν πολύ δυστυχισμένη γιατί δεν έκανε τη δουλειά της όπως θα έπρεπε. Μια μέρα, δίπλα στην πηγή η στάμνα με το κουσούρι, μίλησε στην κυρία και είπε: - Σου ζητώ συγνώμη, νιώθω τύψεις απέναντί σου. - Γιατί; Τι έγινε;...

Το χρήμα πρέπει να κινείται! Σε μια μικρή πόλη έφτασε ένας πλούσιος ταξιδιώτης. Στο ξενοδοχείο άφησε στον ιδιοκτήτη 100 δολάρια και ανέβηκε να δει τα δωμάτια. Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει στον χασάπη για να του δώσει το χρέος. Ο χασάπης αμέσως τρέχει στον κτηνοτρόφο και του δίνει το χαρτονόμισμα για το κρέας που πήρε πριν. Ο κτηνοτρόφος πάει στο κατάστημα και πληρώνει το χρέος του για τις τροφές των ζώων. Ο μαγαζάτορας τρέχει στην φαρμακοποιό και της δίνει το χρέος του, γιατί του έδωσε φάρμακα για το παιδί του όταν δεν είχε λεφτά. Η φαρμακοποιός τρέχει στον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου και του δίνει το χρέος της για τα δωμάτια που νοίκιασε την προηγούμενη εβδομάδα για τους συγγενείς της. Αυτή τη στιγμή από τις σκάλες του ξενοδοχείου κατεβαίνει ο πλούσιος ταξιδιώτης που δε βρήκε δωμάτιο της αρεσκείας του παίρνει πίσω την προκαταβολή του και φεύγει. Κανένας δεν πήρε τίποτα, αλλά κανένας δε χρωστάει πλέον!

Το λιοντάρι, το σκοινί και το κερί   Είσαι στην Αφρική. Είσαι δεμένος από ένα σκοινί και κρεμασμένος από ένα δέντρο. Το σκοινί είναι στερεωμένο στο έδαφος, ένα κερί καίει αργά-αργά το σκοινί κι ένα λιοντάρι περιμένει να γίνετε το γεύμα του. Μπορείς να βρείς έναν τρόπο να μείνει άθικτο το σκοινί και... το λιοντάρι νηστικό;

Η Αλήθεια & το Ψέμα Μια φορά και έναν καιρό ήταν κάποτε η Αλήθεια ,ήταν μια πανέμορφη γυναίκα. Όλος ο κόσμος την αγαπούσε και την έβαζε στο σπίτι του. Από την άλλη μεριά, το Ψέμα ένα κακάσχημο τέρας, που μόνο στην όψη του τρόμαζε τους ανθρώπους, αναγκαζόταν να ζει κρυμμένο στις σπηλιές, πάντα έβρισκε τις πόρτες του κόσμου κλειστές για αυτό... Έτσι λοιπόν αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο στην Αλήθεια ... Βρέθηκαν σε ένα ξέφωτο έτοιμοι για Μάχη .. Δέκα μέρες και δέκα νύχτες πάλευαν ασταμάτητα, τα σπαθιά τους έβγαζαν φλόγες, τίποτα δεν σταμάταγε το Ψέμα μέχρι να υπάρξει κάποιος νικητής. Η Αλήθεια πάλευε με όλη της την δύναμη. Η κούραση ήταν χαραγμένη στα πρόσωπα τους , αλλά κανείς νικητής κανείς νικημένος ακόμα. Κάποια στιγμή βρήκαν το κουράγιο να σηκώσουν και οι δυο τα σπαθιά τους, η ένταση ήταν στο ζενίθ της, ο στόχος ήταν το κεφάλι του αλλουνού.. Τι σύμπτωση όμως...Η Αλήθεια κατάφερε να κόψει το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα να κόψει το κεφάλι της Αλήθειας... Για μια στιγμή ...

Πόοις επίε Γιώγρο ότι τα Αλιγγκά τα μσαάς! Aoccdrnig to a rscheearch at an Elingsh uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoetnt tihng is taht frist and lsat ltteer is at the rghit pclae. The rset can be a toatl mses and you can sitll raed it wouthit porbelm. Tihs is bcuseae we do not raed ervey lteter by it slef but the wrod as a wlohe.

Ο γέρο Τσερόκι    Κάποιο βράδυ, ένας παππούς της φυλής των Τσερόκι, έλεγε στον εγγονό του για μια μάχη που γίνεται μέσα μας. Γιέ μου, "Η μάχη αυτή, γίνεται ανάμεσα σε δυο λύκους: Ο ένας είναι κακός. Είναι θυμός, ζήλεια, θλίψη, λύπη, πλεονεξία, αλαζονεία, μνησικακία, κατωτερότητα, ψευτιά, υπεροψία και εγωισμός". Ο "άλλος είναι καλός. Είναι χαρά, ειρήνη, αγάπη, ελπίδα, γαλήνη, ταπεινοφροσύνη, καλοσύνη, φιλανθρωπία, κατανόηση, μεγαλοψυχία, αλήθεια, ευσπλαχνία και πίστη". Ο εγγονός σκέφτηκε για μερικά λεπτά και μετά ρώτησε τον παππού του. "Και ποιός λύκος νικάει παππού;" Και ο γέρο Τσερόκι απλά απάντησε : "Αυτός που ταΐζουμε"

Ο σοφός ασκητής Ένας χαλίφης, λίγο πριν πεθάνει, για να αποφασίσει ποιον από τους δύο γιους του θα κάνει χαλίφη, τους φώναξε και τους είπε να πάνε στο κέντρο της ερήμου και να κάνουν έναν αγώνα δρόμου με τις καμήλες τους προς το χαλιφάτο. Τους ανακοίνωσε όμως πως χαλίφης θα γίνει αυτός που η καμήλα του θα τερματίσει δεύτερη! Πράγματι, οι δυο νέοι έφεραν τις καμήλες τους στην έρημο, αλλά δεν ξεκινούσε κανείς. Πολύ προβληματισμένοι, βλέπουν έναν σοφό ασκητή και σκέφτονται να ρωτήσουν τη γνώμη του για το πως θα λύσουν το πρόβλημά τους. Ο σοφός άντρας τους ψιθυρίζει κάτι και αμέσως αυτοί καβαλάνε τις καμήλες κι αρχίζουν να τρέχουν προς το χαλιφάτο. Τι τους είπε ο ασκητής;

Ο Παράδεισος "Ένας άνδρας, το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε ένα δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα δένδρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε στάχτη! Όμως ο άνδρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο και συνέχισε την πορεία του με τα δύο του ζώα. Φαίνεται ότι κάποιες φορές περνάει κάποιος χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι νεκροί την καινούργια κατάσταση. Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός και αυτοί ίδρωναν και διψούσαν. Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μια πανέμορφη μαρμάρινη πύλη, που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι. Ο διαβάτης κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο. - Καλημέρα. - Καλημέρα. - Πώς λέγεται αυτό το τόσο όμορφο μέρος; - Αυτός είναι ο παράδεισος. - Τι καλά που φτάσαμε στον παράδεισο, γιατί διψάμε. Του λέει ο φύλακας και του δείχνει την πηγή: - Μπορείτε, κύριε, να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε. - Το άλογο και ο σκύλος μου διψούν επίσης. - Λυπάμαι πολύ, αλλά εδ...

Αχιλλέα, πιστεύω ότι θα σου αρέσει! Oι εικασίες του Γκόλντμπαχ Είναι πολύ γνωστή η πρώτη εικασία που διατύπωσε ο Κρίστιαν Γκόλντμπαχ 1690-1764, η οποία σχετίζεται με τους πρώτους αριθμούς.  Ο Γκόλντμπαχ υποστήριξε οτι κάθε άρτιος αριθμός μεγαλύτερος του 2, μπορεί να γραφεί σαν άθροισμα δύο πρώτων αριθμών . Η απόδειξη της παραπάνω εικασίας ταλανίζει ακόμα και σήμερα τους μαθηματικούς, καθώς παράλληλα οι υπολογιστές επιβεβαιώνουν την εικασία για όλο και μεγαλύτερους αριθμούς. το 1998, η εικασία επιβεβαιώθηκε για αριθμούς μέχρις και της τάξης του 10 στη δεκατητετάρτη. Η δεύτερη εικασία του Γκόλντμπαχ έγκειται στο ότι κάθε περιττός αριθμός μεγαλύτερος του 6 είναι άθροισμα τριών πρώτων αριθμών . Και αυτή η εικασία παραμένει αναπόδειχτη, αν και επιβεβαιώνεται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Τυχόν απόδειξη της πρώτης εικασίας του Γκόλντμπαχ θα αποδείκνυε αμέσως και τη δεύτερη εικασία. Βάλε λοιπόν τα δυνατά σου!

Το καλό φέρνει μόνο καλό μακροπρόθεσμα... Σ' ένα χωριό στη Σκοτία, αρχές του 1890. Μια βροχερή και χειμωνιάτικη μέρα, όπως σχεδόν όλες. Ο γεροδεμένος άντρας καταγινόταν στο χωράφι του, προσπαθώντας έτσι να κερδίσει τον επιούσιο για την οικογένειά του. Ξαφνικά άκουσε μια φωνή να καλεί σε βοήθεια από το γειτονικό βάλτο. Αμέσως ο φτωχός αγρότης παράτησε τα εργαλεία του και έτρεξε προς τα εκεί, όπου βρήκε ένα νέο αγόρι χωμένο ως τη μέση στη λάσπη να κραυγάζει απελπισμένα προσπαθώντας να ελευθερωθεί. Ο αγρότης καθησύχασε το αγόρι και σε λίγο κατάφερε να το τραβήξει απ' τη λάσπη, σώζοντάς το από βέβαιο θάνατο. Την επόμενη μέρα μια πολυτελής άμαξα έφτασε στο σπίτι του. Ένας πλούσιος και όπως φαινόταν από αριστοκρατική γενιά άντρας κατέβηκε και συστήθηκε ως ο πατέρας του αγοριού που είχε σώσει ο αγρότης. "Θέλω να σας ανταμείψω. Σώσατε τη ζωή του γιου μου" είπε ο καλοντυμένος άντρας στον αγρότη. "Δεν μπορώ να δεχτώ πληρωμή γι' αυτό που έκανα", του απάντησε εκείν...

Μια ιστορία που παρουσιάζει τη ρευστότητα αυτού που ονομάζουμε "καλό" και "κακό": Για τη Μαριάτζελα Ζούσε κάποτε ένας γέρος γεωργός που δούλευε στα χωράφια του για πολλά χρόνια. Μια μέρα το άλογό του το έσκασε! Οι γείτονες έτρεξαν τότε να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους αφού χωρίς άλογο η εργασία του γεωργού θα γινόταν με δυσκολία. "Πολύ κακή τύχη" έλεγαν με συμπάθεια. "Θα δούμε" απαντούσε ο γεωργός... Την επόμενη μέρα το άλογο γύρισε κι έφερε μαζί του τρία ακόμη άγρια άλογα. "Τι καλοτυχία!" είπαν τότε οι γείτονες. "Θα δούμε" απάντησε ο γεωργός... Μια μέρα αργότερα, ο γιος του γεωργού δοκίμασε να δαμάσει ένα από τα άγρια άλογα και πέφτοντας έσπασε το πόδι του. Οι γείτονας ήρθαν ξανά να εκφράσουν τη συμπόνια τους: "Άτυχος στάθηκε ο γιος σου" έλεγαν με γνήσια πικρία. "Θα δούμε" απαντούσε ο γεωργός... Ξημερώνοντας η επόμενη μέρα, στρατιωτικοί αξιωματούχοι ήρθαν στο χωριό να στρατολογήσουν νέα παλληκάρια για τον...

Συμπαθάτε με διδυμάκια δε σας είχα πολλές ώρες φέτος και …. μοιάζετε τόσο πολύ! Γι αυτό θα σας βάλω πλάι – πλάι και θα σας αφιερώσω την πιο διδακτική κατά τη γνώμη μου ιστορία! "Προτεραιότητες " • Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. • Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: - Είναι γεμάτο το βάζο;... και οι μαθητές απάντησαν: - Ναι, είναι γεμάτο • Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: - Είναι γεμάτο το βάζο;... και οι μαθητές γέλασαν και απάντησαν: - Ναι, είναι γεμάτο! • Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε ...

 Ποτέ δε χρησιμοποίησα “κατάλογο”, ούτε ονομαστική κατάσταση. Μ’ ένα πλάνο του τμήματος επικοινωνούσαμε μια χαρά, γινόμασταν όλοι μια παρέα. Έτσι και τώρα δε θα αναφερθώ σε κάθε μαθητή ή μαθήτρια με βάση την αλφαβητική κατανομή των ονομάτων τους. Σκέφτηκα να ξεκινήσω από αριστερά προς τα δεξιά όπως έχουν τοποθετηθεί στη φωτογραφία. (Τώρα, γιατί από αριστερά προς τα δεξιά κι όχι αντίστροφα, το καταλαβαίνετε. Έτσι έχει μάθει το μάτι μας να σαρώνει τις σελίδες των βιβλίων και το χέρι μας να γεμίζει με λέξεις ένα κενό χαρτί). Έτσι ξεκινάμε με τη Βαλεντίνα ! Βαλεντίνα βρήκα για σένα μια πολύ όμορφη ιστορία: Paulo Coelho - Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα;    Ο Cassan Said Amer λέει μια ιστορία για έναν λέκτορα που ξεκίνησε ένα σεμινάριο κρατώντας ψηλά ένα εικοσαδόλλαρο και ρωτώντας: - Ποιος θέλει αυτό το εικοσαδόλλαρο ; Πολλά χέρια υψώθηκαν, αλλά ο λέκτορας είπε: - Πριν το δώσω, υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνω. Λυσσασμένα το τσάκισε, και ρώτησε ξανά: - Ποιος θέλ...

 Συγχαρητήρια σ’όλα τα παιδιά που τέλειωσαν το Λύκειο! Συγχαρητήρια και σ’αυτά που πήραν καλούς βαθμούς στις πανελλήνιες και σ’αυτά που δεν πήραν. Και στα παιδιά που “σκίστηκαν” και στα άλλα που το έπαιξαν χαλαροί-ρές.  Το κάθε παιδί είναι μοναδικό κι έχει το δικό του τρόπο να αντιμετωπίζει το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα, που βασίζεται μόνο στο βλέπε – άκου – σκέψου – μάθε, χωρίς να του παρέχονται τα κίνητρα να ασχοληθεί με κάτι που το γεμίζει και οι διέξοδοι να κτίσει σιγά-σιγά την προσωπικότητά του.  Εμείς οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι οτι οι μαθητές μας είναι ό,τι πιό αγνό κι όμορφο διαθέτει σήμερα η κοινωνία μας.  Να προσέξουμε οι μεγαλύτεροι, να μη δηλητηριάσουμε τις ψυχές τους , να μη τους στερήσουμε την ελπίδα και τ’όνειρο, να μην εκμεταλλευτούμε την ορμή, το πάθος και την απειρία τους.

Εύχομαι σε όλους τους υποψήφιους βαθμολογία καλύτερη  από αυτή που αναμένουν!